Agroenergetyka.pl

Energetyka, OZE w sieci: Agroenergetyka na FB
OZE grupa na FB / GL / Blog energetyczno - paliwowy
 
 
strona główna  Zarejestruj się  Ogłoszenia  Forum  Kontakt z Redakcją 


Artykuły
BIOGAZ
 

Zakłócenia produkcji biogazu

Data: 2010-01-03
Zakłócenia produkcji biogazu
Produkcja biogazu przebiega w trakcie wrażliwych na zmienne warunki procesach biologicznych. Odchylenia parametrów od pożądanych może zachwiać procesem lub całkowicie go zahamować. Spadek temperatury w fermentatorze powoduje mniejszą aktywności bakterii metanowych, które mogą przeżyć tylko w określonej temperaturze. Natomiast bakterie octowe i hydrolizujące są mniej wrażliwe na wahania temperatury i mogą przeżyć w niższych temperaturach. Dlatego też spadek temperatury w fermentatorze, prowadzi obniżenia się wartości odczynnika Ph i do nagromadzenia się kwasów. W takiej sytuacji, przed ponownym uzyskaniem właściwej temperatury konieczne jest przerwanie dostarczania substratu.
Stosowanie podłoży o wysokiej zawartości białka prowadzi do uwolnienia zbyt dużej ilości azotu amonowego. Nadmiar amoniaku zdecydowanie spowalnia przebieg reakcji powstawania biogazu. Hamujące działanie amoniaku wzrasta wraz ze wzrostem temperatury, tak więc szczególnie narażone są proces termofilne.
W odniesieniu do siarkowodoru obowiązują tu takie same reguły jak w przypadku powstawania amoniaku. Siarka może występować w postaci płynnej albo jako siarkowodór w mieszaninie cieczy i gazów. Wraz ze wzrostem temperatury wzrasta ilość uwalnianego siarkowodoru w stanie ciekłym. Wraz ze wzrostem produkcji biogazu wzrasta ciśnienie w zbiorniku, a więc i zawartość uwalnianego związku. Wraz ze wzrostem wartości odczyny pH maleje ilość związków siarki. Nadzwyczaj ważne jest właściwe zainicjowanie procesu oraz stała kontrola jego temperatury i kontrolowanie odczynu pH. Jeśli do fermentatora dostarczymy nadmierne ilości kwaśnego substratu (np. kiszonki) zajdzie potrzeba szybkiego uregulowania wartości pH, na przykład poprzez dodanie ługu.
Częstym błędem w prowadzeniu biogazowi jest niewłaściwy jej rozruch. W pierwszej fazie, fazie zaszczepiania instalacji, stosuje się gnojowicę bydlęcą. Takie podłoże ma już wymagane stężenie wymaganych bakterii. Podłoże musi być jednorodne i podawane małymi porcjami, co da bakteriom czas na właściwy rozwój.
W trakcie normalnej eksploatacji biogazowi należy przestrzegać również czasu aktywności, czyli czasu od wprowadzenia substratu o jego usunięcia. Zbyt krótki czas aktywności daje wysoką prędkość uzyskiwania biogazu (wysoka produktywność bakterii), ale jednocześnie jego mniejszy uzysk. Dalsze skracanie okresu aktywności poprzez częstą zmianę podłoża, może doprowadzić do przerwania produkcji gazu. Poprzez zbyt częstą wymianę podłoża usuwa się więcej bakterii niż może się ich namnożyć. Na rysunku 7 przedstawiono zależność produktywności instalacji w zależności od czasu aktywności.



Uzysk gazu i prędkość jego powstawania w zależności od czasu aktywności jednorodnego substratu

Używane substraty powinny być możliwie dobrej jakości. Podłoża zepsute, czy zagrzybiałe moą prowadzić do powstania piany i przerwania produkcji gazu. Można się w tym względzi kierować prostą zasadą: co najmniej 80% substratu powinny stanowić surowce, które równie dobrze nadają się na paszę dla bydła.
 
strona główna | polityka prywatności | nota prawna | partnerzy | kontakt | mapa serwisu | REKLAMA
Projekty HVAC | turbiny wiatrowe | Forum OZE
Copyright © Agroenergetyka.pl | design: Projekty internetowe