Autor: Misiaczyk Bartosz (bmisiaczyk@wp.pl)

Data: 2009-01-17

Etanol czyli alkohol etylowy C₂H₅OH, znany jest od zarania dziejów, jednak jego historia jako paliwa nie przekracza 30 lat. Pierwszym krajem, który zaczął produkować biobenzynę E85 czyli 85% etanolu i 15% benzyny z trzciny cukrowej była Brazylia. Następnie zaczęto produkować tego rodzaju paliwo w USA gdzie jako surowca użyto kukurydzy. W Brazylii wytwarzanie tego rodzaju paliwa rozpoczęto w 1975 r. W 1984 r. uzyskano wartość ok. 12,5x10⁶m³/a. Tak wysoki poziom utrzymuje się do chwili obecnej. Kraje UE nie przekroczyły wartości 0,5 ∙x10⁶m³/a natomiast w Stanach produkcja wynosi 10x10⁶m³/a. Światowa produkcja biobenzyny w 2004 roku wynosiła 27,5 ∙x10⁶m³ (Lewandowski 2006 ).

Tabela 1 Charakterystyka olejów roślinnych (Kruczek 2001 )

Właściwości	Ester metylowy oleju rzepakowego	Olej napędowy (ON)	Olej rzepakowy jadalny
Gęstość w temp. 15 o C, kg/dm 3	0,885	0,849	0,888
Lepkość w temp. 40 mm 2 /s	4,32	2,5	-
Temperatura mętnienia, o C	-6,7	-15	-
Liczba cetanowa	49,9	47,7	50,8
Masowy skład chemiczny:
C	77,5	86,3	77
H	12,1	13,4	12
S	0,01	0,3	0,003
O	10,4	-	11,2
Wartość opałowa, MJ/kg	37,1	42,7	37,5

W tabeli 1 przedstawiono różnice zawartości frakcji stałych w paliwie wzorcowym i estrze metylowym. Z dotychczasowych badań wynika, że zanieczyszczenia estru metylowego kwasów tłuszczowych oleju rzepakowego gliceryną, glicerydami i kwasami tłuszczowymi mogą powodować niestabilność chemiczną i agresywność korozyjną paliwa w stosunku do materiałów silnika czy kotła. Inny problem to oddziaływanie na olej w układzie smarowania silnika (Kruczek 2001 ). Osobiście się z tym nie zgadzam ponieważ w Kielcach w listopadzie 2003 roku został przeprowadzony eksperyment którego celem było ustalenie wpływu biodiesla na silniki wysokoprężne starszych typów. Dwanaście autobusów Jelcz i Ikarus z kieleckiego Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego przez ponad pół roku tankowało ekologiczne paliwo w postaci oleju napędowego z domieszką biokomponentów. W badaniach 10 autobusów tankowało mieszankę składającą się w 30 % z estrów oleju rzepakowego i w 70 % oleju napędowego. Natomiast dwa autobusy zasilane były czystymi estrami oleju rzepakowego. Po przeprowadzonym półrocznym teście okazało się, że mieszanka 30/70 estrów i oleju nie stwarzała żadnych problemów eksploatacyjnych nawet w niskich temperaturach, nie odnotowano awarii. Niektórzy kierowcy sygnalizowali, że silnik stał się bardziej elastyczny, natomiast pasażerowie stwierdzali, że dym wydzielany jest znacznie przyjemniejszy od poprzedników. Czyli z pełną odpowiedzialnością można stwierdzić, że biopaliwa staną się w niedalekiej przyszłości alternatywą dla oleju napędowego (Bednarski 2005 ).

Jednak bez subwencji państwa oraz zniżek podatkowych i akcyzowych otrzymanie 1 dm3 oleju rzepakowego będzie nie opłacalne.